Masterclass Tarn juni ’24

Ook dit jaar staan er weer masterclasses gepland in de Franse Tarn. De eerste was in juni. We besluiten een dag eerder te gaan om zelf nog even bij de komen van de reis. Ook hebben we dan nog de tijd om te kijken of we nieuwe dingen kunnen ontdekken. Dus na onze overnachting op zo’n 800km gaan we in de ochtend weer op pad. Op internet kwam ik nog een waterval tegen die wel de moeite leek om die te gaan bezoeken. De “versteende” waterval Saint-Pierre-Livron in het gehucht Ravaisson in de gemeente Caylus. Dat is onze eerste stop. De waterval en de omgeving zijn wel de moeite waard. Daar worden we dan altijd weer vrolijk van.

Het middeleeuwse stadje Caylus wandelen we ook even doorheen. Hoewel de straatjes en steegjes leuk zijn, hebben we niet het idee dat dit verder voor ons de moeite waard is. Of het komt omdat het nog uitgestorven omdat het toeristen seizoen nog niet begonnen is, is voor ons niet echt duidelijk. Er zijn genoeg parkeerplekken in ieder geval.

Als we Caylus verlaten besluiten we om naar Ateliers des Landes in Cahuzac-Sur-Vère te rijden. Onze verblijfplaats de komende week. Onderweg zie ik nog iets wat interessant lijkt. Een picknickplek verstopt in het hoge gras bij een rivier met een soort van waterval. Voor ons leuk, maar niet voor de masterclass deze week. Ook stoppen we nog bij een uitkijkpunt om te kijken waar de zon opkomt of ondergaat.

Laat in de middag arriveren we bij het domein van Pauline, waar Rob en Corine onze gastheer en gastvrouw van de komende week ons opwachten. Wie mijn blog en me op FB volgt weet dat het oude bekende zijn met wie we al diverse masterclasses gedaan hebben. Ook de plek is bekend natuurlijk. We slapen alleen weer in een andere gite. Na ons te hebben geïnstalleerd en lekker te hebben bij gekletst eten we buiten. We duiken vroeg ons bed in. We verwachten de deelnemers op zondag ergens in de loop van de middag dus hebben we nog tijd om er samen nog even op uit te gaan.

Na een heerlijke nachtrust gaan we op pad naar een waterval die we al eerder bezocht hebben. Tijdens onze zoektocht naar locaties twee jaar geleden stond deze droog. Een kennis van Corine had twee weken eerder foto’s gemaakt en toen was er water. Om te weten of dat nu ook zo is, kunnen we niets anders doen dan gaan kijken. Van de vorige keer weet ik nog dat het een leuke wandeling is. Onderweg zien we vlinders maar helaas is ook nu de waterval droog. We gaan terug naar de auto en kijken nog naar wat geschikte landschappen bestaande uit wijnvelden en korenvelden met klaprozen. Natuurlijk in dit gebied mooie onderwerpen om te fotograferen. We hebben wel plekken genoeg, maar nieuwe locaties zijn altijd leuk. We zijn op tijd terug om onze eerste deelnemers welkom te heten.

Veel van de deelnemers waren al in Frankrijk en arriveren wat later in de middag bij Les Landes. Het is prachtig weer en als iedereen er is en zich gesetteld heeft kunnen we genieten van onze eerste maaltijd samen. Wat zoals we gewend zijn van Rob en Corine weer enorm in de smaak valt. Na het eten heeft iedereen nog genoeg energie om de eerste zonsondergang tijden ons verblijf vast te leggen. We kiezen hiervoor het klaprozenveld waar we eerder deze dag waren en we worden dan ook verrast met een mooi begin van de avond. Als ik me omdraai zie ik ook nog een regenboog die ik natuurlijk ook nog vast leg.

Maandagochtend na het ontbijt gaan de deelnemers met Nando de tuin in om hier uitleg te krijgen die ze meteen kunnen oefenen. Ik ga op jacht naar de colibrie vlinder die danst om de valeriaan. Na een warme maaltijd gaan we met de groep op pad. Eerst naar Saint-Antonin-Noble-Val. Een stadje waar we in zwart wit gaan fotograferen. De zon is hard en deze manier van fotograferen laat je anders kijken naar je foto’s. Later “thuis” kun je dit weer makkelijk aanpassen naar kleur. We zwerven alleen of in kleine groepjes door het stadje. Je komt elkaar overal weer tegen en Nando kan dan ook met iedereen een keer meekijken en dingen uitleggen.
We hebben een tijd afgesproken om naar de volgende locatie te gaan en iedereen is mooi op tijd bij de auto. De door ons eerder ontdekte waterval is de volgende locatie. Hier maken we lange sluitertijden foto’s en eten we onze meegebrachte picknick. Als we rond de klok van half 10 onderweg terug zijn moeten we wel even stoppen voor de prachtige lucht. We kijken onder het genot van een drankje terug op een geslaagde dag.

Op dinsdag vertrekken we na het ontbijt, ik slaap lekker even uit, naar Castelnau de Montmiral. Een prachtig plaatsje waar het die ochtend markt is. Het is vlakbij en we zwerven door het stadje. Dit is een mooie plek om wat aan straatfotografie te doen. De mensen op en rondom de markt vastleggen. Rond de lunch zijn we weer terug om later die middag weer gepakt met rugzak te vertrekken naar de volgende plek. De oude molensteengroeve Amarens. Ik ben hier natuurlijk al vaker geweest en terwijl Nando met de groep binnen is, ga ik lekker buiten lezen. Rond de klok van zes pakken we onze spullen weer bijeen en gaan we naar de volgende plek. Een uitzichtpunt over het stadje Cordes sur Ciel. We eten hier. Een andere locatie hebben we vanwege de warmt overgeslagen. Omdat het een lange dag was en morgen nog vroeger begint rijden we terug. Het duurt nog een tijdje voor de zon onder gaat. Nando keert na een bakkie koffie met enkele deelnemers weer terug voor die zonsondergang en schemerfoto’s waarbij de lampjes in het stadje één voor één ontbranden. Iedereen kruipt er deze avond op tijd in want de volgende dag gaat de wekker om 5uur.

Iets voor zes arriveren we op woensdagochtend bij de rotsen boven de rivier de Aveyron. We hopen op net zo’n mooie ochtend als toen we hier vorig jaar met de groep stonden. En we hebben geluk. ER hangt mist in het dal waar het zonnetje langzaam op komt. Het enthousiasme is dan ook op de gezichten van de deelnemers te lezen. Ik kan er in ieder geval geen genoeg van krijgen. Het loopt tegen de klok van 8 als we terug gaan voor het ontbijt. Een appje naar Corine zorgt ervoor dat alles hiervoor weer klaar staat. Het ontbreekt ons weer aan niets.
Na het ontbijt doen we het rustig aan. Na de lunch vertekt Nando weer met de groep. Zij gaan naar de Commanderie des Tempeliers. Ik besluit om lekker even “thuis” te blijven om te lezen bij het zwembad en wat baantjes te trekken. Het water is ondertussen lekker op temperatuur. Na het eten wordt er lekker gekletst onder het genot van een drankje en wat foto’s op de computer gezet en bekeken. Iedereen duikt wel op tijd het bed in want het was een lange dag.

Het is warm als we de op donderdagochtend naar Albi gaan. We doen het rustig aan. In Albi blijven we als groep samen. Het is een grotere stad en we gaan eerst naar de kloostertuin en kapel, waar ik zelf ook nog nooit geweest ben. Van daaruit gaan we naar de Kathedraal Saint Cecile die er vlak naast ligt. Je kunt hier uren fotograferen en voordat we het weten is het al weer tijd om te gaan lunchen. We nemen plaats op wat bankjes in het park. Corine heeft ons weer verwend met een heerlijke eigen gemaakte tonijnsalade en die gaat er dus wel in. Na het eten gaan we nog richting de tuin achter de kathedraal. Een omstander wees me er al eerder die dag op dat alle zomergoed echt pas in de afgelopen twee dagen gezet waren. Op tijd keren we weer terug naar Les Landes. We hebben namelijk, voor de liefhebbers, een afspraak bij een plaatselijke wijnboer staan voor een wijnproeverij. We worden door de eigenaresse weer hartelijk ontvangen. Ze laat ons wat van de plaatselijke wijnvelden zien met de verschillende druivenrassen voordat we gaan proeven. Als we daarna ook nog wat flessen voor thuis gekocht hebben gaan we weer terug, waarna we meteen weer aan tafel aan kunnen schuiven. Ook nu weer wacht ons een heerlijke maaltijd

Het is vrijdag en al weer de laatste dag. De deelnemers zijn redelijk moe. We zitten midden tussen de wijnvelden, dus die moeten we ook vastleggen. Na het ontbijt rijden we naar de omgeving van Campagnac. Je ziet het dorpje boven de wijnvelden uitsteken. Ik heb ook wel interesse in de beestjes die in de bloemen langs het veld zitten. Met mijn macrolens in de aanslag volg ik ze op en neer langs het pad. Als we terug komen staat er weer een heerlijke lunch voor ons klaar. Na de lunch doen we het lekker rustig aan. Iedereen doet iets voor zichzelf. Terwijl de een wat met lightroom bezig is en de ander rondom het huis wat fotografeert, trek ik nog wat baantjes in het zwembad nadat ik eerst nog wat macro foto’s in de tuin gemaakt heb. Bij onze laatste maaltijd schuiven zoals gewoonlijk Rob en Corine en Pauline ook weer aan en zo sluiten we gezamenlijk weer een geslaagde week af.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.